Każdy pielgrzym niósł własne intencje, ale wspólną i najważniejszą intencją, połączoną z nabożeństwem pierwszej soboty miesiąca, było wynagradzanie Najświętszemu Sercu Jezusa i Niepokalanemu Sercu Maryi. Stąd też czas pielgrzymki wypełniony był rozważaniem IV Tajemnicy Światła – Przemienienie Pańskie, modlitwą różańcową, litaniami, Koronką do Miłosierdzia Bożego i pieśniami.

Po dotarciu do celu pątnicy uczestniczyli we Mszy św. koncelebrowanej, której przewodniczył ks. Rafał. Kazanie wygłosił kustosz sanktuarium ks. Jarosław Rosłon. Czytając i tłumacząc obraz Najświętszego Serca Jezusa Dobrego Pasterza, kaznodzieja wielokrotnie posługiwał się cytatami Pisma Świętego, aby pokazać, jak niezwykła jest więź między Chrystusem a człowiekiem, jak bardzo Jezus jest bliski i obecny w naszej codzienności, jak bardzo nas kocha, opiekuje się nami, słucha nas i prowadzi i z jaką determinacją zabiega o nasze zbawienie, pomimo naszego zdystansowania. Serce Jezusa nie potrzebuje rozgłosu, reklamy. Potrzebuje naszego trwania w postawie nawrócenia, przylgnięcia do Jego Serca, Niepokalanego Serca Maryi i przylgnięcia do Eucharystii. Komunia Święta jest darem. Jest konieczna do przemiany naszego serca i sprawia, że jesteśmy bliżej Chrystusa, lepiej Go znamy, ale też lepiej poznajemy prawdę o sobie. Kończąc, ks. Jarosław zaznaczył, że obraz przedstawia 13 obietnic: 12 obietnic Najświętszego Serca Jezusa i obietnicy Dobrego Pasterza – „idę, aż ją znajdę”. Zachęcał do ufności, że Chrystus każdego odnajdzie, tylko należy dać Mu szansę.